• Kernwaarden
    ‘Niet de kernwaarden van de organisatie, maar de deugd, zeggen iets over ons gedrag.’ (uit: Reflectie & governance - Stubbé)
  • burgerparticipatie
    Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (2014) over burgerparticipatie: ‘Hoe kunnen burgers weer eigenaar worden van hun eigen problemen?’
  • reflecteren
    ‘Reflecteren is zo normaal als het rijden met een autogordel; want je kan ook zomaar aangereden worden.’ (uit: Reflectie & governance - Stubbé)
  • begrijpen
    ‘Doe niets wat je niet begrijpt!’ (uit: Reflectie & governance - Stubbé)
  • groepsdenken
    ‘Groepsdenken wordt effectief verminderd door diversiteit in de groep.’ (uit: Reflectie & governance - Stubbé)
  • de top
    ‘Als de top het gewenste gedrag wil ‘voorleven, dan zal die top constant moeten reflecteren of zij de goede dingen doet en de dingen goed doet.’ (uit: Reflectie & governance - Stubbé)
  • frictie
    ‘Accepteer dat er altijd frictie is, die alle plannen doorkruist. ’ (uit: Reflectie & governance - Stubbé)
  • ‘Westerse democratieën
    ‘Westerse democratieën kampen met een legitimiteitscrisis én een efficiëntiecrisis; dat wijst op storm!’ (uit: Tegen verkiezingen – David van Reybrouck)
  • sturen
    ‘Sturen op gedrag kan wél; lees hoofdstuk vier van Reflectie & governance.’
  • code
    Vrij naar de Commissie Halsema (2013): ‘Een code omarmen zal de crimineel in de organisatie echt niet ontmaskeren, maar het voorkomt wel een drift to failure.’
  • RRR
    ‘Richting, Ruimte, Ruggensteun’ geeft houvast voor de aansturing van een succesvolle organisatie.’
  • heldere kaders
    In 2002 schreef de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling al dat heldere kaders ‘bevrijdend’ kunnen zijn in organisaties en gemeenschappen. Zij waren hun tijd ver vooruit.

Hoe verstorend de schotten van de overheid zijn.

2 mei 2014 - Column van Prof. P. van Lieshout in het FD

Soms lijkt alles moeilijk en soms slaan populisten alle nuances uit de dialoog. In het bijgaande artikel wordt kort en krachtig verwoord dat het ene ministerie (VWS) een beleid opzet tot extramuralisering (een  gezonde Oma mag niet meer in een verzorgingshuis), maar de gevolgen van dit beleid voor 700.000 mensen van 80+ worden door andere maatregelen gefrustreerd. Hierbij doelt de schrijver op het bewust afromen van de corporatiebranche. Deze branche is te groot geworden, maar met het badwater wordt ook het kind weg gegooid. Corporaties kunnen (en willen) niet meer investeren in seniorenappartementen. Lees hoe Peter van Lieshout een goede diagnose opstelt.

 

Afdrukken